OKIEM KIBICA: MOTYWACJA - REWELACJA

Motywacja jest potrzebna każdemu przy wykonywaniu różnorodnych czynności. Szczególnie duże znaczenie ma ona w sporcie. Dla każdego zawodnika to droga do sukcesu. Nikt nie zmusi nikogo do niczego jeśli nie będzie tego sam chciał. Sportowiec często sam się motywuje, stawia sobie cele i dąży, aby je osiągnąć. Jednak bardzo ważna jest pomoc otoczenia, trenera, współtowarzyszy, rodziny. Kogoś, kto będzie z tą osobą w chwilach trudnych i radosnych.

W Biegającej Rodzince to ja mam najmniejszy udział w zawodach. Pełnię jednak ważną rolę „motywatora”. Często wysłuchuję opowieści o treningach, kontuzjach, porażkach i sukcesach. Zachęcam do podejmowania prób, przezwyciężania trudności i nie poddawania się. Wierzę w sukces moich najbliższych Bez względu na zajęte miejsca Asi, Michała czy Rafała zawsze jestem z nich dumna, oni dla mnie są zwycięzcami. W czasie biegów  dopinguję i często wołam „Dasz radę”, „Dalej do przodu”, „Nie poddawaj się”, to tylko kilka moich motywujących okrzyków.

Każdy potrzebuje wsparcia i pomocy. Czasami jedno słowo lub gest może znaczyć tak wiele. Sama biegam rzadko, ale wiem jak jest ważne gdy mam obok siebie osobę, która mnie wspiera, dodaje sił i zachęca do podejmowania walki. Bieganie to dla mnie wielki wysiłek. Podczas startu zmagam się  ze swoimi słabościami, przeżywam chwile zwątpienia. Wtedy słowa zachęty mojego męża, który stara się biec przy mnie, pozwalają mi dalej walczyć i nie poddawać się. Dzieci często stoją już w okolicach mety (dobiegły dużo wcześniej). Widzę ich radość i słyszę motywujące okrzyki. To właśnie wsparcie najbliższych osób pozwala mi dobiec do mety i osiągnąć cel.

Moje biegi to krótkie odcinki, maksymalnie 5 km. Jakie więc ogromne znaczenie ma motywacja przy bieganiu długodystansowym. Kilkugodzinne trenowanie czy startowanie w zawodach jest olbrzymim obciążeniem psychicznym dla sportowców. Warto więc ich zachęcać do podejmowania kolejnych wyzwań. Na pewno będą lepiej czuć się, gdy będą wiedzieć, że mogą liczyć na pomoc i wsparcie innych osób. Niejednokrotnie doda sił zawodnikowi, który pada już ze zmęczenia. Czasami nawet pomogą oklaski publiczności. Od razu zawodnik wie, że jest wśród osób, które go podziwiają. Często wtedy sportowiec jest w stanie wykrzesać tkwiące głęboko w nim moce.

Wierzę, że Asia, Michał i Rafał będą realizować swoje sportowe cele. Ja będę zawsze ich wspierać i motywować ze wszystkich moich sił. Wierzę, że osiągną sukces na miarę swoich możliwości.  „Wszyscy nie mogą być bohaterami, ktoś musi siedzieć na krawężniku i klaskać, kiedy oni biegają” (Will Rogers).
IWONA :)

Na zdjęciu nasza babcia. Najwierniejszy kibic naszej rodziny i nie tylko ;)