IV PÓŁMARATON PIASTOWSKI – CUDZE CHWALICIE, SWEGO NIE ZNACIE

Impreza biegowa została zorganizowana po raz czwarty, jesienną porą w Lasku Rędzińskim.  Miejsce zawodów jest odległe zaledwie o 15 minut jazdy samochodem od naszego miejsca zamieszkania. Dlatego w tym roku postanowiłem wziąć udział w ww. półmaratonie.

            Półmaraton Piastowski organizowany jest przez ekipę z WKB PIAST. Nie mają dojścia do hojnych sponsorów, a mimo wszystko potrafią z naszych wpisowych zapewnić uczciwy pakiet startowy wraz z atrakcjami na zakończenie biegu (tj. pamiątkowym medalem, posiłkiem regeneracyjnym, gorącą herbatą). W biegu postanowiło wziąć udział kilkoro znajomych, w tym Kasia, Wacław i Paweł. Jeszcze przed zawodami umawiałem się z Pawłem na wspólny bieg w czasie ok. 01 godz. 50 minut. Ponadto zdecydowałem się na  udział w klasyfikacji drużynowej i zapisałem się do ekipy Night Runners Wrocław.

Na zawody dotarłem razem z Asią. Córka tym razem była służbowo jako dziennikarka Sportowego Wrocławia. Ja po odebraniu pakietu startowego udałem się na rozgrzewkę. Na początku byłem trochę niezadowolony z warunków panujących na alejkach, które były wręcz zasypane liśćmi z drzew. A pod nimi ukryte były połamane suche gałęzie oraz nierówności terenu. Szczęściem był fakt, że w piątek i sobotę nie padał deszcz. No cóż, mokre liście byłyby szczególnie niebezpieczne dla biegaczy.

Przed startem okazało się, że Paweł postanowił znacznie szybciej pobiec. Lekko zdezorientowany nową sytuacją postanowiłem skorzystać ze sprawdzonego rozwiązania i rozpocząć bieg z Kasią. Pierwsze 2-3 kilometry rozpoczęliśmy spokojnie, następnie przyśpieszyłem i zacząłem wyprzedzać po kolei przeciwników. Sądziłem, że oderwałem się od koleżanki wiedząc, że w ciągu ostatnich 2 tygodni brała udział w bardzo wyczerpujących biegach. Taki wysiłek na pewno pozostawia ślad w organizmie. Ku mojemu zaskoczeniu Kasia trzymała moje tempo. Od razu przypomniałem sobie nasze wspólne biegi z zeszłego roku - były super.

Natury nie da się oszukać. Po 13 kilometrze Kasia dała znać, żebym biegł dalej sam. W takich momentach nie trzeba mi dwa razy powtarzać – ekipa jest na dobre i złe. Starałem się kontrolować nasze wspólne tempo i lekko motywować koleżankę. Po drodze mogliśmy podziwiać poczynania Pawła i innych wspólnych znajomych. W końcu do pokonania mieliśmy 2 pętle. Trasa była dobrze oznaczona, a w newralgicznych punktach wolontariusze wskazywali uczestnikom kierunek biegu. Tak o to dotarliśmy na metę po 1 godz. 46 min. 34 sek. Pomimo trudności udało się osiągnąć bardzo fajny czas, w nagrodę otrzymaliśmy pamiątkowy medal. Po takim wysiłku ze smakiem zjadłem grochówkę i pajdę chleba ze smalcem. Gorąca herbata smakowała wyśmienicie.

Niestety, Asia tuż przed ceremonią zwycięzców zabrała mnie na Stadion Olimpijski celem zrealizowania materiału filmowego z turnieju piłkarskiego dla 9-latków. Okazało się, że Kasia zajęła 2 miejsce w swojej kategorii wiekowej. Podobnie ekipa Night Runners Wrocław zajęła 2 miejsce w klasyfikacji drużynowej. I ja miałem swój wkład w ten sukces, ponieważ mój czas został zaliczony do wyniku drużyny. Żałowałem tylko, że nie znalazłem się na podium razem z zawodnikami NRW podczas dekoracji.

Szczerze zachęcam do wzięcia udziału w Półmaratonie Piastowskim w latach następnych. Można go zaliczyć do dobrze zorganizowanych, kameralnych, jesiennych biegów na koniec sezonu startowego.

Rafał